جمشيد كه اول " جم"  نام داشت ، سير عالم مي كرد. چون به آذربايجان رسيد ،

    فرمود تخت مرصّعي را بر جاي بلندي رو به جانب مشرق گذاردند و خود تاج

    مرصعي بر سر نهاده ، بر آن تخت نشست. همين كه آفتاب طلوع كرد و پرتوش

    بر آن تاج افتاد ، شعاعي در نهايت روشني پديد آمد ، مردمان از آن شادمان

    شدند و گفتند : اين روز ، نو است و چون به زبان پهلوي شعاع را « شيد »

    مي گويند اين لفظ را برجم افزودند و او را « جمشيد » خواندند و جشن عظيم

    كردند و آن روز اين رسم « نوروز» پيدا شد .

                                                            محمد حسين خلف تبريزي

                                                             (به نقل از برهان قاطع)

می خوام از خدا بپرسم چی می شد که اگه خاری نبود تو چمنش

وقتی پایان خوشی ها مردند عاقبت شربت پیری خوردند

پس چرا ای خدا من رو اوردی به دنیای گناه

پس چرا ای خدا پاشیدی رو بخت من رنگ سیاه

اگه من تو نطفه مدفون می شدم چی می شد

گردش چرخ خدا کمتر می شد نه نمی شد

پشت پرده نیست و نابود می شدم

چی می شد دنیا بی من طفل بی مادر می شد نه نمی شد

پس خوشا آنان که تو گهواره رفتن!             (ستی)

ظهری بود...ظهری آفتابی

گفتی قرارمان به فردا...

گفتی معنی عشق به فردا...

گفتی...گفتی....

حرف های گفتنی زیاد بود...

اما وقت برای گفتن نه!...

تو می گفتی ومن بی تفاوت از کنارت رد می شدم...

تو صدایم می کردی ومن در دنیایی دیگربه دنبال عشق...هوس......

تو صدایم کردی

من نشنیدم...اما نه!شنیدم!

شنیدم وبی اهمیت رد شدم.

ته قلبم چیزی سنگینی کرد

گفتم برو!

ایســـــــتاد...

تمنا کردم برو!

گفت من به اراده تو نیامدم!

گفتم نمی خواهم!

گفت من عشقم!

خنده ای کردم

گفتم باش!باش که عمریست به دنبالت می گردم...

ظهری بود....ظهری ابری

به تو گفتم دیدارمان به فردا

آمدی اما چه از آمدنت...

وقت برای آمدن وگریستن زیاد بود

اما اشکی نبود...پایی نبود

حال تو می رفتی ومن تنها نگاهت می کردم!

من فریاد زدم وتونشنیدی

ته قلبت چیزی نبود!

هیچ چیز که سنگینی کند...

چکاوک                                  

آثار هنري به دو دليل ارزشمندند . 

اول اينكه : توسط استادان بوجود آمده اند 

و  

دوم اينكه: تعدادشان كم است 

شما گنج بزرگي هستيد زيرا توسط بزرگترين 

استادان خلق شده ايد 

وفقط يكي هستيد. 

                     " آگ ماندينو "

منو ببخش که گرفتم جای دست عاشق تو

دست عشق دیگرونو

منو ببخش که درخشیدیو من چشمامو بستم

منو بخشیدیو من چشمامو بستم    منو ببخش

       منو تا سلول انفرادي دلت ببر

       غل و زنجير بزن به دست و پام

        واسه جرم مغرض عاشق شدن

        بخششي به جز تبسم نمي خوام

        جيره ام يه جرگه از نگاه توست

        شمع زندون روي مثل ماه توست

        منو زندوني بكن حبس ابد

        زندوني عاشق بي گناه توست

        كي ميگه زندون بده؟

        وقتي زندوني خودش عاشق حبس ابده !

        كي ميگه زندون بده؟

        وقتي زندوني نخواد كه تن به آزادي بده

        همه ترس من از روز بعد از رهاييه

        تير آخر خلاص بريدن و جداييه

        منو از خودت نرون نگو كه سرنوشتمه

        منو زندوني بكن، زندون توبهشتمه

        پا به زنجير تو بودن واسه من آزاديه

        حبسيه عشق تو بودن ديگه اوج شاديه

        كي ميگه زندون بده؟

        وقتي زندوني خودش عاشق حبس ابده !!!

  RSS